Apr 182012
 

Codex Alimentarius, de ECHTE bedreiging voor onze gezondheid ?

De Codex Alimentarius (Latijn voor “voedselboek”) is een verzameling standaarden en richtlijnen met betrekking tot voedsel, productie van levensmiddelen en voedselveiligheid.
Het doel van de Codex is officieel:
• het beschermen van de gezondheid van consumenten
• het verzekeren van eerlijke handelspraktijken in de voedselhandel
• het bevorderen van harmonisering van alle voedselstandaarden, die opgesteld worden door internationale organisaties
Bron : Wikipedia.

 
Historie 
Voor het uitbreken van WO II was het Duitse concern IG Farben het grootste bedrijf van Europa en zelfs het op 3 na grootste bedrijf ter wereld. Er werkten totaal zo’n 235.000 mensen voor IG Farben. Aldus beheerste het bedrijf in feite de totale markt voor chemicaliën en medicijnen in Duitsland, met over de hele wereld connecties met andere chemische bedrijven en vestigingen. Op het hoogtepunt tijdens WOII was het een wereldwijd conglomeraat van honderden bedrijven.

IG Farben was in de jaren ’20 ontstaan uit een samensmelting van o.a. BASF, Bayer, AGFA, Hoechst, Kalle, Casella en nog een heel aantal kleinere chemiebedrijven. De samenwerking van deze bedrijven vond zijn oorsprong al tijdens WO I met het maken van strijdgassen. Vóór WO I was Bayer al marktleider op het gebied van medicijnen.

In de jaren ’30 onststond er onder invloed van nieuwe bestuursleden een band met de opkomende Nazi partij van Hitler en groeide IG Farben uit tot één van de grootste financiële steunpilarenvan de partij. Gedurende de oorlog intensiveerde deze steun zich steeds meer tot een hechte samenwerking. Op een gegeven moment waren de twee onlosmakelijk met elkaar verbonden. Inmiddels wordt onder historici algemeen aangenomen dat zonder dit machtige bedrijf Hitler geen kans had gehad zijn regime te vestigen en de oorlog te starten.

IG Farben ontwikkelde zich tot een opportunistisch en medogenloos bedrijf dat niets uit de weg ging om meer winst te kunnen maken.

In de jaren ’41 en ’42 besloot men tot de bouw van een nieuwe fabriek voor synthetische brandstof en rubber. Om logistieke redenen koos men voor de locatie Monowitz in Polen. Monowitz was gunstig gelegen vanwege spoorlijnen en rivieren en ook ver in het binnenland zodat geallieerde bommenwerpers er maar moeilijk konden komen. Een andere belangrijke reden was het nabijgelegen concentratiekamp Auschwitz, dat een bron kon worden van goedkope arbeidskrachten. Na enige tijd bleek dat Auschwitz voor een efficiënte aanvoer van arbeidskrachten nog te ver weg was gelegen en stichtte IG zijn eigen concentratiekamp pal naast de bouwplaats. Met de Nazi’s werd afgesproken dat de SS zorg zou dragen voor de bewaking en discipline onder de kampbewoners en IG Farben voor het overige. Berekend werd dat een arbeidskracht ongeveer 3 maanden mee zou kunnen gaan. De voedselvoorziening werd zodanig afgesteld dat deze net voldoende was om niet te sterven en de 3 maanden vol te kunnen maken en zo de kosten per arbeider zo laag mogelijk te houden. De bouw van de fabriek kostten aan minimaal 35.000 mensen het leven…. Op het hoogtepunt werkten er 83.000 mensen in de Monowitz fabriek.

Naast de productie van olie en rubber hield het bedrijf zich natuurlijk ook nog steeds bezig met de farmaceutische industrie. Het maken van medicijnen vergt normaal gesproken lange test- en onderzoeksprocedures. Echter, via de Nazi’s kon IG Farben beschikken over het ideale testmateriaal: levende mensen!
De experimenten op tweelingen door de beruchte Auschwitz arts Joseph Mengele werden zelfs betaald door de IG.

Om de meedogenloosheid van het bedrijf te etaleren wil ik één voorbeeld van de kille berekening aanhalen: een briefwisseling tussen de leiding van IG Bayer en de S.S. In de eerste brief van Bayer staat: “Met betrekking tot het plan tot experimenteren met een nieuw slaapmiddel zouden we het op prijs stellen wanneer u een aantal vrouwen ter beschikking zou willen stellen. . .”
In de volgende brieven werd op de prijs beknibbeld, die de firma met 200 RM per vrouw veel te hoog vond. Zij wilde slechts 170 RM per ‘hoofd’ betalen. Beklemtoond werd dat de vrouwen in een zo goed mogelijke gezondheid moesten zijn. Aldus werden er 150 vrouwen aangekocht.  In de afsluitende brief staat: “De proeven werden gedaan. Alle personen stierven. We zullen met betrekking tot een nieuwe zending vrouwen contact met u opnemen over een nieuwe zending voor dezelfde prijs”
De arts Vetter die de experimenten had uitgevoerd schreef aan zijn collega’s “…Ik heb mezelf volledig op mijn werk gestort…” “…Zeker nu ik in de gelegenheid ben om onze nieuwe preparaten te testen. Ik voel me alsof ik in het paradijs ben hier…”

Na de oorlog werd besloten de macht van de IG te breken door deze weer in zijn oorspronkelijke bedrijven te splitsen. 23 Kopstukken van IG Farben werden in Neurenberg in 1948 veroordeeld tot belachelijk lage gevangenisstraffen. Reeds in 1950 kwamen de eersten van hen al weer vrij en alsof er niets gebeurd was, kwamen ze gewoon weer terug in de leiding van Bayer, BASF, etc. En hoewel het voorkomen dat IG ooit weer zo groot kon worden de reden van de splitsing was, was nog geen 10 jaar later elk van de afzondelijke  bedrijven al groter dan het gehele IG Farben ooit was.

Codex Alimentarius
Eén van deze kopstukken, Fritz ter Meer (Bayer), sprak als volgt over de dwangarbeid in Auschwitz: “Dwangarbeid was niet verantwoordelijk voor noemenswaardige verwonding, pijn of lijden van de gevangenen, vooral gezien het feit dat het alternatief voor deze werkers de dood was geweest.”  In de gevangenis heeft hij nagedacht over een nieuwe manier om controle over de mensheid te kunnen hebben en er zo maximale winst uit te kunnen slepen. Hij moet bedacht hebben dat de sleutel het voedsel is.

Welnu, deze man is een van de grondleggers van de Codex Alimentarius.

In de Codex wordt dus alles wat met voeding en voedsel te maken heeft vastgelegd met als doel het “beschermen van de gezondheid van consumenten.” Op zich nog niet zo’n heel groot probleem wanneer dit zuiver informatief blijft. En hier wringt nu de schoen: hoewel de Codex is bedoeld als handelsstandaard m.b.t. voeding en supplementen, krijgt het meer en meer de gedaante van een wet. Nu nog gebruikt de Europese Unie zijn eigen wetten m.b.t. voedselhandel en veiligheid van voedsel, maar door de drang naar harmonisering en onder enorme lobbydruk wordt de Codex steeds dwingender. Als de Codex door de EU wordt geaccepteerd komt het er uiteindelijk op neer dat alle voedingsmiddelen die niet voldoen aan de gangbare ideeën over gezondheid, zullen worden verboden. (denk bijvoorbeeld aan de ‘vettaks’ in Denemarken, waar de overheid sinds kort een extra belasting op verzadigd vet heft omdat dit ongezond zou zijn) (update: in nov 2012 ook weer afgeschaft omdat de bevolking massaal vette producten, met name roomboter, in het buitenland ging kopen).

Wij zullen niet meer zelf vrij kunnen kiezen wat we wel of niet eten of supplementeren. We weten inmiddels waartoe alle goedbedoelde overheidsadviezen toe hebben geleid. Nu zijn dat nog adviezen, straks is het wet.

Aldus krijgt de overheid op deze manier (onder invloed van de pharmaceutische lobby, die de bedenkers van de Codex zijn), steeds meer controle over onze voeding.
Zoals we de laatste jaren al zien treden er steeds meer ziekten op als gevolg van slechte, incomplete voeding en naar mijn stellige overtuiging zal dit alleen maar toenemen.

Wat verandert er als de Codex van kracht wordt?

• Voedingssuplementen kunnen niet meer worden verkocht met een preventief of therapeutisch doel.
• Werkzame bestanddelen zullen worden gelimiteerd tot extreem lage doses. Uitsluitend de medicijnfabrikanten zullen nog het recht hebben hogere doses en teproduceren en te verkopen
• Voor alles boven deze lage doses (bijv. 35 mg voor vitamine B3) zal een recept van de dokter nodig zijn.
• Gangbare voedingsmidddelen zoals knoflook en pepermunt zullen worden geclassificeerd als medicijn en of een nieuwe categorie (medicijn noch voedsel) die uitsluitend door medicijnfabriaknten kan worden geproduceerd en verkocht. Ieder voedsel met een therapeutisch effect kan worden beschouwd als medicijn, zelfs alledaagse stoffen als water.
• Voorschriften van de Codex zullen bindend zijn en ontsnappingsclausules worden uitgesloten.
• Alle nieuwe voedingssupplementen zullen worden verboden tenzij ze eerst volgens de Codex zullen worden getest en goedgekeurd.
• Genetisch gemanipuleerd voedsel zal wereldwijd worden verkocht zonder dat dat nog op de verpakkingen hoeft te worden vermeld.

Als de codex wordt ingevoerd, dan zullen kruiden, vitamines, mineralen, homeopathische middelen, aminozuren en andere natuurlijke middelen die je altijd als normaal hebt beschouwd er niet meer zijn. Het doel van de Codex is om alle middelen te verplaatsen naar de categorie doktersvoorschrift zodat ze compleet kunnen worden beheersd door de medische stand en hun leiders, de farmaceutische industrie. Uiteraard wordt dit ontkend door de diverse gezondheidsautoriteiten.

Vergis je niet: de voorstellen van de Codex zijn al tot wet verheven in Noorwegen en Duitsland, waar inmiddels de de complete gezondheidsindustrie is overgenomen door de medicijnfabrikanten. In deze landen is het verboden vitamine C te verkopen in doses boven de 200mg, vitamine E boven de 45 IU, vitamine B1 boven de 2.4 mg, enzovoorts. Shering-Plough, de farmaceutische reus uit Noorwegen, maakt nu een Echinea tinctuur, dat daar verkrijgbaar is bij de drogist tegen een belachelijk hoge prijs. Hetzelfde is het geval voor Ginkgo en nog veel andere kruidenpreparaten, en slechts één door de overheid gecontroleerde farmaceut heeft het recht om supplementen als medicijnen te importeren, die ze vervolgens verkopen aan gezondheidswinkels, drogisten en apotheken.

De vraag is een logische:
Moeten we werkelijk geloven dat de mensen die op grote schaal plunderden en moordden, nog geen 10 jaar later plotseling het beste voor hebben met de mensheid? Mensen die in dienst zijn van grote pharmaceutische reuzen die verantwoordelijk waren voor het uitvoeren van allerlei dodelijke experimenten op slaven? Deze bedrijven hebben enorm belang bij zieke mensen die lang leven omdat ze daar hun medicijnen aan kunnen verkopen. Met de Codex hebben deze reuzen nu de macht om mensen productief te kunnen laten zijn in de bloei van hun leven terwijl ze ondertussen langzaam ziekten opbouwen waar dan op wat oudere leeftijd weer de medicijnen voor kunnen worden verkocht.

Leg dit alsjeblieft niet neer als interessant, neem de moeite om je er in te verdiepen en ondersteun de tegenstand die er is. In 2005 is de Codex er nog niet in geslaagd een wettelijk karakter te krijgen door de massale tegenstand van burgers aangeboden aan het EU parlement. In Amerika is de overheid echter al gezwicht. Maar de lobby gaat door! De Codex blijft een actuele bedreiging voor het fundamentele recht om te eten hoe je wilt en wat je wilt. Als de Codex waarheid wordt, hebben we niet meer in eigen hand hoe gezond we wel of niet zijn.

Wil je meer lezen over de Codex:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Codex_Alimentarius
http://www.codexalimentarius.nl/
http://www4nl.dr-rath-foundation.org/extras/codex/codex-whatisit.html
http://www.natural-health-information-centre.com/codex-alimentarius.html
http://www.codexalimentarius.net/web/index_en.jsp